Ryczałt ewidencjonowany

Opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych reguluje rozdział 2 ustawy z dnia 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Ryczałt ewidencjonowany cechuje tym, że na wielkość należnego podatku nie mają wpływu ponoszone w działalności koszty. W ryczałcie ewidencjonowanym nie występuje w ogóle kategoria kosztów uzyskania przychodów. Ustawodawca wiąże wysokość podatku jedynie z wielkością przychodów. To one są podstawą opodatkowania ryczałtem.

Ryczałt ewidencjonowany (poza jednym wyjątkiem dotyczącym „prywatnego” najmu) ma charakter liniowy i jest stała niezależnie od wielkości osiągniętych przychodów. Dla różnych rodzajów działalności ustalone są różne wysokości stawek ryczałtu. Ich wysokość dostosowana jest do przeciętnej rentowności danego rodzaju działalności (tj. np. w działalności handlowej stawka ryczałtu wynosi 3%, zaś w przypadku np. wolnych zawodów stawka jest określona na poziomie 20% przychodu).

Niewątpliwie ryczałt ewidencjonowany jest bodźcem dla podatników do utrzymywania możliwie najniższych kosztów przychodu i uzyskiwania jak najwyższej rentowności działalności. Na wielkość opodatkowania wpływają bowiem wyłącznie przychody. Stąd też, im mniejsze koszty działalności, tym większy faktyczny dochód (zysk) przy takiej samej wielkości podatku. Należy także zauważyć, że dla niektórych podatników opodatkowanie w formie ryczałtu może nie być korzystne. W szczególności dotyczyć to będzie tych podatników, którzy ponoszą wysokie, często nietypowe, koszty działalności, np. podatników rozpoczynających działalność i ponoszących wysokie koszty jej „uruchomienia” (inwestycje, działalność przygotowawcza itp.).

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mogą rozliczać podatek dochodowy na kilka sposobów. Wśród nich jest ryczałt, który zakłada opodatkowanie od całego przychodu, niepomniejszonego o koszty jego uzyskania. Takie rozwiązanie wydaje się być bardzo atrakcyjne z uwagi na obniżone stawki podatku w przypadku innych metod opodatkowania, jednak nie każdy może się na nie zdecydować. Nie wszyscy podatnicy mają także tą samą stawkę ryczałtu.

Zgodnie z Ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (z 20 listopada 1998 r.) ta forma rozliczania przeznaczona jest dla osób fizycznych, osiągających przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, jak również z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, i innych umów o podobnym charakterze. Z ryczałtu mogą korzystać także osoby duchowne (prawnie uznanych wyznań).

Ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne określa wysokość stawek, tj.: 20 %, 17 %, 8,5 %, 5,5 % i 3%. Podatek dochodowy można płacić korzystając z jednej z nich, a jeśli działalność jest różnorodna – z kilku.

Podatnicy, którzy dokonali wyboru rozliczania podatku dochodowego w formie ryczałtu, jako, muszą sporządzić pisemne oświadczenie, a następnie dostarczyć je naczelnikowi odpowiedniego urzędu skarbowego w nieprzekraczalnym terminie – do 20 stycznia danego roku podatkowego.